راه درمان سرطان کیسه صفرا چیست؟

سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی
فهرست مطالب

شکل کیسه صفرا مخزن کوچکی زیر کبد است که وظیفه ذخیره و ترشح صفرا را برای هضم چربی‌ها برعهده دارد. سرطان کیسه صفرا یکی از انواع نادر سرطان‌های دستگاه گوارش است که در آن سلول‌های سرطانی در بافت کیسه صفرا رشد می‌کنند. با توجه به افزایش روند بروز سرطان‌های دستگاه گوارش، آگاهی از علائم و تشخیص به موقع و درمان سرطان کیسه صفرا اهمیت زیادی دارد. در این مقاله به بررسی جامع علل، علائم، روش‌های تشخیص و درمان آن می‌پردازیم. برای دریافت نوبت ویزیت با دکتر واثقی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران و بهترین جراح گوارش ایران، با ما در تماس باشید.

دکتر واثقی، متخصص و جراح کولورکتال، لاپاراسکوپی و گوارش

سرطان کیسه صفرا چیست؟

سرطان کیسه صفرا یکی از انواع نادر سرطان‌های دستگاه گوارش است که با رشد غیرطبیعی سلول‌ها در کیسه صفرا شروع می‌شود. کیسه صفرا اندام کوچک گلابی‌شکلی در سمت راست شکم و زیر کبد است که وظیفه ذخیره و ترشح مایع صفراوی تولیدشده توسط کبد برای هضم غذا را برعهده دارد. درمان سرطان کیسه صفرا اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود، به طور موفقیت‌آمیز بسیار زیاد است. متأسفانه در اکثر موارد این سرطان در مراحل پیشرفته کشف می‌شود که پیش‌آگهی ضعیفی دارد.

علائم سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی

سرطان صفرا معمولاً در مراحل اولیه تشخیص داده نمی‌شود؛ زیرا کیسه صفرا در عمق بدن قرار دارد. اغلب ممکن است هیچ علامتی وجود نداشته باشد؛ بنابراین، تشخیص این سرطان در معاینات فیزیکی روتین مشکل است. افراد مبتلا به سرطان صفراوی ممکن است علائم یا نشانه‌های زیر را تجربه کنند:

  • زردشدن سفیدی چشم‌ها یا زردی پوست
  • کاهش اشتها یا لاغری بدون تلاش
  • تب بالا یا احساس گرما یا لرز
  • توده‌ای در شکم
  • استفراغ یا حالت تهوع
  • درد مبهم در سمت راست شکم
  • درد تیز در شکم
  • شکم بسیار متورم بدون ارتباط با زمان خوردن غذا

علل ابتلا به سرطان کیسه صفرا

علت اکثر موارد سرطان کیسه صفرا ناشناخته است، اما تعدادی عوامل خطر شناخته شده وجود دارند. هر چیزی که بتواند خطر ابتلا به یک بیماری را افزایش دهد، عامل خطر نامیده می‌شود. انواع مختلف سرطان‌ها، عوامل خطر متفاوتی دارند. داشتن یک یا چند عامل خطر، لزوماً به معنای ابتلای قطعی به آن سرطان نیست.

علت ابتلا به سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی

سن و جنس:

با افزایش سن، خطر ابتلا به سرطان نیز افزایش می‌یابد. اکثر افراد مبتلا به این سرطان در سنین 85 تا 89 سالگی هستند. 71 درصد افراد مبتلا به این سرطان زن هستند.

سنگ‌های کیسه صفرا و التهاب:

شایع‌ترین عوامل خطر سرطان صفراوی، سنگ‌های کیسه صفرا و التهاب کیسه صفرا (کله‌سیستیت) هستند. سنگ‌های کیسه صفرا توده‌های سفتی هستند که شبیه سنگ‌ریزه در کیسه صفرا تشکیل می‌شوند. آن‌ها عمدتاً از کلسترول تشکیل شده‌اند و مواد دیگری از صفرا در آنها وجود دارد. خطر ابتلا به سرطان در افراد باسابقه بیماری‌های کیسه صفرا (عمدتاً سنگ‌های کیسه صفرا) حدود 5 برابر بیشتر از افراد بدون‌سابقه است.

سابقه خانوادگی:

افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان کیسه صفرا دارند، 5 برابر بیشتر از افراد بدون سابقه خانوادگی، در معرض خطر ابتلا هستند. البته با توجه به نادر بودن این سرطان، خطر همچنان بسیار اندک است.

علل و عوامل پر خطر سرطان کیسه صفرا

قومیت:

خطر ابتلا به این سرطان در نقاط مختلف جهان و در قومیت‌های گوناگون، متفاوت است. این احتمالاً به دلیل عواملی چون عفونت، سنگ‌های کیسه صفراوی، التهاب یا رژیم غذایی است. مناطقی از جهان که میزان سرطان کیسه صفرا در آنها بسیار بالاتر است عبارتند از: آمریکای لاتین و آسیا. میزان پایین‌تری از این سرطان در انگلستان، آمریکا، فرانسه و نروژ دیده می‌شود.

اسکلروز اولیه راه‌های صفراوی:

اسکلروز اولیه راه‌های صفراوی (PSC) نوعی التهاب مجاری صفراوی است. این شرایط نادر است و علت آن ناشناخته است. افراد مبتلا به این شرایط، خطر اندکی برای ابتلا به سرطان دارند.

سیگار کشیدن:

افراد سیگاری در معرض خطر ابتلا به سرطان هستند.

اضافه وزن یا چاقی:

اضافه وزن یا چاقی می‌تواند خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان‌ها را افزایش دهد. این م تغییراتی در هورمون‌های بدن ایجاد می‌کند، به ویژه در زنان. احتمالاً این تغییر در تعادل هورمونی بدن است که خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا را افزایش می‌دهد. اضافه وزن یا چاقی همچنین باعث افزایش احتمال تشکیل سنگ‌های کیسه صفرا می‌شود که خود خطر سرطان کیسه صفرا را افزایش می‌دهد.

ناهنجاری‌های لوزالمعده و مجاری صفراوی:

برخی ناهنجاری‌های لوزالمعده و مجاری صفراوی خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا را افزایش می‌دهند. این موارد شامل:

  • کیست های مجرای صفراوی
  • ناهنجاری اتصال مجرای صفراوی و لوزالمعده (اتصال نادرست لوزالمعده – صفراوی)

پولیپ‌های کیسه صفرا:

این برآمدگی های کوچک سرطانی نیستند و بسیاری از بزرگسالان آن‌ها را دارند. آن‌ها در لایه سطحی پوشاننده کیسه صفرا رشد می‌کنند. اما برخی با گذشت زمان طولانی ممکن است سرطانی شوند. هرچه پولیپ بزرگ‌تر باشد، خطر تبدیل شدن آن به سرطان بیشتر است. اگر پولیپی بزرگ‌تر از 1 سانتی‌متر داشته باشید، بهتر است عمل جراحی برای برداشتن کیسه صفرا انجام شود.

دیابت:

اگر دیابت داشته باشید، خطر ابتلا به سرطان صفرا یا سرطان مجاری صفراوی افزایش می‌یابد.

الکل:

نوشیدن الکل می‌تواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد. خطر در افرادی که الکل زیاد مصرف می‌کنند، بیشتر از افرادی است که مصرف متوسط دارند و هرچه میزان مصرف الکل کمتر باشد، خطر سرطان کمتر خواهد بود.

تشعشع یونیزه‌کننده:

تشعشع یونیزه‌کننده نوعی تشعشع است که در برخی آزمایش‌های پزشکی مانند اشعه ایکس و CT اسکن استفاده می‌شود. این آزمایش‌ها برای تشخیص بسیاری از بیماری‌ها از جمله سرطان مهم هستند. تشعشع یونیزه‌کننده خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. البته به خاطر نادر بودن این سرطان، خطر همچنان بسیار اندک است. خطرات ناشی از تشعشع پزشکی بسیار ناچیز است. پزشکان و دندانپزشکان شما میزان تشعشع را تا حد امکان پایین نگه می‌دارند. آن‌ها فقط زمانی اقدام به اشعه ایکس یا CT اسکن می‌کنند که لازم باشد.

سایر علل احتمالی

اخبار مربوط به علل بالقوه سرطان اغلب در رسانه‌ها منتشر می‌شود. همیشه مشخص نیست کدامیک صحیح می باشد. ممکن است در مورد عللی که در اینجا ذکر نشده‌اند، بشنوید. این بدان معناست که شواهدی در مورد آن‌ها وجود ندارد یا شواهد روشن نیستند.

تشخیص سرطان مجاری صفراوی و کیسه صفرا

تشخیص دقیق سرطان مجاری صفراوی اولین گام در تدوین برنامه درمان است. متخصصان از آزمایش‌ها و ابزارهای مختلفی برای تشخیص سرطان، ارزیابی بیماری و تدوین برنامه درمانی ویژه بیماران استفاده خواهند کرد. در طول درمان سرطان کیسه صفرا، تیم مراقبتی با استفاده از تصویربرداری و آزمایشات، واکنش شما به درمان را رصد کرده و در صورت نیاز برنامه درمانی شما را اصلاح خواهند کرد.

نحوه تشخیص سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی

ابزارهای رایج مورد استفاده برای تشخیص و درمان سرطان کیسه صفرا و طبقه‌بندی بیماری عبارتند از:

  • معاینه فیزیکی
  • آزمایش خون
  • CT اسکن
  • اولتراسوند
  • MRI
  • عکس رادیوگرافی
  • کولانژیوگرافی

در ادامه به شرح هر کدام از موارد بالا می پردازیم.

معاینه فیزیکی

اگر علائم مشکوکی دارید یا دلیلی برای احتمال سرطان وجود دارد، معمولاً اولین روشی که پزشک برای بررسی سرطان استفاده می‌کند معاینه فیزیکی است. در طی معاینه، پزشک ممکن است ناحیه شکم را لمس کند تا توده یا تورم مشکوکی را تشخیص دهد. ممکن است از شما بپرسد آیا هنگام فشار دادن پزشک بر نقاط مختلف شکم، احساس درد یا حساسیتی دارید. گره‌های لنفاوی مختلف مانند نزدیک شانه‌ها نیز ممکن است برای یافتن توده‌ها بررسی شوند، زیرا سرطان ممکن است به این نواحی گسترش یابد. پزشک به دنبال علائمی از زردی پوست و سفیدی چشم‌هاست. پزشک ممکن است بخواهد بداند آیا این علائم یا سایر علائم را تجربه کرده‌اید، چه مدت طول کشیده‌اند و شدت آن‌ها چقدر بوده است.

معاینه فیزیکی برای تشخیص سرطان مجاری صفراوی و کیسه صفرا

اگرچه معاینه فیزیکی بخش مهمی از فرایند تشخیص است، اما سرطان صفرا ممکن است در مراحل اولیه قابل تشخیص نباشد. از آنجا که کیسه صفرا در عمق شکم قرار دارد، شاید توده‌ها یا علائم سرطان از خارج بدن قابل تشخیص نباشند. حتی اگر معاینه فیزیکی منجر به ظن پزشک به سرطان کیسه صفرا شود، برای تشخیص قطعی نیاز به سایر آزمایش هاست:

آزمایش خون

پزشک ممکن است خون شما را برای تعیین میزان بیلی‌روبین، ماده شیمیایی که باعث زرد شدن  می‌شود، آزمایش کند. سطح بالای بیلی‌روبین ممکن است نشانه مشکلی در کیسه صفرا یا کبد باشد. سایر نشانگرهای عملکرد غیرطبیعی کبد یا کیسه صفرا که ممکن است در آزمایش خون شناسایی شوند عبارتند از: آلبومین، آلکالین فسفاتاز، AST، ALT و GGT.

سطح پروتئین‌های خاصی به نام نشانگرهای توموری نیز ممکن است بررسی شود. این پروتئین‌ها اغلب در بیماران مبتلا به انواع خاصی از سرطان‌ها بالا هستند، اگرچه اختصاصی یک نوع مشخص سرطان نیستند، و سطح آن‌ها ممکن است به دلایل غیر سرطانی نیز بالا باشد.

CT اسکن

سی تی اسکن برای تشخیص سرطان صفرا و مجاری صفراوی

CT اسکن از تصاویر اشعه ایکس برای بررسی دقیق شکم و کیسه صفرا استفاده می‌کند.

اولتراسوند (سونوگرافی)

تشخیص سرطان کیسه صفرا با سونوگرافی

این روش اغلب با یک ترانسدیوسر یا پروب اولتراسوند روی پوست شکم انجام می‌شود. در برخی موارد، پزشک ممکن است اولتراسوند داخل مری یا لاپاراسکوپی انجام دهد. در این تکنیک‌ها، دستگاه اولتراسوند به یک لوله متصل و از طریق دهان یا یک برش جراحی کوچک وارد بدن می‌شود.

MRI

اسکن MRI برای بررسی بافت‌های نرم داخل بدن طراحی شده است و اغلب برای تشخیص سرطان کیسه صفراوی استفاده می‌شود. اسکن MRI جزئیات دقیقی از کیسه صفرا و منطقه اطراف آن نشان می‌دهد. این جزئیات حتی ممکن است به تمایز بین رشد غیر سرطانی (خوش‌خیم) و تومور سرطان کیسه صفرا بدخیم کمک کند. اسکن MRI همچنین ممکن است به تعیین اندازه تومور و گسترش آن فراتر از کیسه صفرا کمک کند. برای افزایش وضوح تصاویر MRI ممکن است ماده حاجب تزریق شود که از طریق جریان خون پخش و کنتراست نهایی تصاویر را افزایش می‌دهد.

عکس رادیوگرافی

ممکن است عکس رادیوگرافی استاندارد از قفسه سینه برای بررسی گسترش احتمالی سلول‌های سرطانی به ریه‌ها گرفته شود.

کولانژیوگرافی

این آزمایش به پزشک امکان می‌دهد مجاری صفراوی را ببیند. همچنین ممکن است در برنامه‌ریزی عمل جراحی مفید باشد. این آزمایش ممکن است با استفاده از دستگاه MRI یا اندوسکوپ انجام شود یا با وارد کردن سوزن از طریق پوست شکم.

مراحل پیشرفت سرطان کیسه صفرا

پزشکان با استفاده از آزمایش‌های تشخیصی مرحله سرطان را تعیین می‌کنند، بنابراین ممکن است تا پایان آزمایش‌ها مرحله‌بندی کامل نشود. آگاهی از مرحله به پزشک کمک می‌کند بهترین نوع درمان را توصیه کند و می‌تواند در پیش‌آگهی بیمار که شانس بهبودی یا امید به زندگی متوسط است، مفید باشد.  مرحله‌بندی  انواع مختلف سرطان، متفاوت است.

سرطان کیسه صفرا معمولاً در اولین مرحله علامتی ایجاد نمی‌کند. مرحله‌بندی سرطان ممکن است شامل درخواست آزمایش‌های تصویربرداری و خون و همچنین بررسی نمونه‌ای از سلول‌های سرطانی زیر میکروسکوپ باشد. آزمایش‌ها و روش‌های مرحله بندی این سرطان معمولاً در زمان تشخیص انجام می‌شوند. سرطان ممکن است در زمان تشخیص در بدن پخش شده باشد .

مراحل سرطان صفراوی عبارتند از:

  • مرحله 0 (کارسینومای داخل‌اپیتلیال)
  • مرحله I
  • مرحله II
  • مرحله III
  • مرحله IV

برای درمان سرطان کیسه صفرا، دو گروه درمانی وجود دارد:

  • قابل جراحی (مثل مرحله I)
  • غیرقابل برداشتن، عود کرده، یا متاستاتیک (مثل مرحله IV)

از نظر درمان سرطان کیسه صفرا، مراحل می‌توانند در دو گروه – قابل برداشتن و غیرقابل برداشتن – طبقه‌بندی شوند. سرطان‌های قابل برداشتن یا موضعی فراتر از کیسه صفرا پخش نشده‌اند؛ بنابراین ممکن است به طور کامل با جراحی برداشته شوند. برخی از بیماران مبتلا به سرطان در گروه غیرقابل برداشتن قرار دارند. آن‌ها همچنان ممکن است تحت عمل جراحی قرار گیرند، اما سرطان به طور کامل برداشته نمی‌شود. این وضعیت می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

انواع سرطان‌های کیسه صفرا

انواع مختلفی از سرطان کیسه صفرا وجود دارد. نوع سرطان به شما می‌گوید که سرطان از کدام نوع سلول شروع شده است:

  1. آدنوکارسینوما؛ این رایج‌ترین نوع سرطان کیسه صفرا است. حدود 90 درصد از موارد این سرطان آدنوکارسینوما هستند. این سرطان از سلول‌های غده‌ای در لایه داخلی کیسه صفرا شروع می‌شود. این سلول‌های غده‌ای به طور طبیعی موکوس تولید می‌کنند.
  2. سرطان سلول سنگفرشی؛ سرطان‌های سلول سنگفرشی از سلول‌های سنگفرشی که لایه داخلی کیسه صفرا را تشکیل می‌دهند، در کنار سلول‌های غده‌ای توسعه می‌یابند. آنها مثل آدنوکارسینوما درمان می‌شوند. حدود 5 مورد از هر 100 مورد سرطان کیسه صفرا سرطان سلول سنگفرشی هستند.
  3. آدنواسکواموس سل کارسینوما؛ آدنواسکواموس کارسینوماها سرطان‌هایی هستند که هم سلول‌های سرطانی سنگفرشی و هم سلول‌های سرطانی غده‌ای دارند. این سرطان‌ها به همان شیوه‌ای مثل آدنوکارسینوما درمان می‌شوند.
  4. سرطان سلول کوچک؛ کارسینومای سلول کوچک را همچنین کارسینومای سلول جو دانه‌ای هم می‌نامند. زیرا سلول‌های سرطانی شکل مشخصه‌ای شبیه به جودانه دارند.
  5. سارکوم؛ سارکوم نام سرطانی است که بافت‌های حمایتی یا محافظتی بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد که به آن‌ها بافت‌های همبند هم گفته می‌شود. عضلات، رگ‌های خونی و اعصاب همگی بافت‌های همبند هستند؛ بنابراین سرطانی که در لایه عضلانی کیسه صفرا شروع شود، سارکوم نامیده می‌شود.
  6. تومور نورواندوکرین؛ تومورهای نورواندوکرین سرطان‌های نادری هستند که از بافت‌های ترشح‌کننده هورمون معمولاً در دستگاه گوارش رشد می‌کنند.
  7. لنفوم و ملانوم؛ این‌ها انواع بسیار نادر سرطان کیسه صفرا هستند. آن‌ها لزوماً به شیوه سایر انواع، درمان نمی‌شوند. به عنوان مثال، لنفوم‌ها معمولاً به درمان‌های شیمی‌درمانی و رادیوتراپی خوب پاسخ می‌دهند؛ بنابراین بعید است که شما نیاز به عمل جراحی برای درمان لنفوم داشته باشید.

راه‌ های درمان سرطان کیسه صفرا

درمان سرطان کیسه صفرا

این درمان به مرحله سرطان، سلامت کلی بیمار و عوامل دیگر بستگی دارد. گزینه‌های درمانی سرطان کیسه صفرا معمولاً عبارت‌اند از:

  1. جراحی؛ جراحی برداشتن کیسه صفرا، که به کوله سیستکتومی معروف است، درمان سرطان کیسه صفرا در مراحل اولیه است. در برخی موارد، بافت‌های مجاور مانند بخشی از کبد یا غدد لنفاوی نیز ممکن است در صورت درگیری برداشته شوند. اگر سرطان در مراحل پیشرفته تشخیص داده شود یا به طور گسترده گسترش‌یافته باشد، درمان کامل با جراحی کیسه صفرا ممکن است امکان‌پذیر نباشد.
  2. پرتودرمانی؛ این روش درمانی از اشعه ایکس با انرژی بالا برای هدف قرار دادن و از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند. ممکن است قبل یا بعد از جراحی برای کوچک کردن تومورها یا درمان سرطان غیرقابل جراحی استفاده شود. پرتودرمانی خارجی رایج‌ترین شکل سرطان کیسه صفرا است.
  3. شیمی‌درمانی؛ شیمی‌درمانی شامل استفاده از داروها برای از بین بردن سلول‌های سرطانی یا توقف رشد آنها است. ممکن است قبل یا بعد از جراحی یا برای سرطان‌های پیشرفته استفاده شود.
  4. درمان هدفمند؛ داروهای هدفمند برای تداخل با مولکول‌های خاص درگیر در رشد سرطان طراحی شده‌اند. آنها ممکن است همراه با شیمی‌درمانی برای سرطان پیشرفته کیسه صفرا استفاده شوند.
  5. ایمونوتراپی؛ برخی از مهارکننده‌های ایمنی و ایمونوتراپی برای درمان سرطان کیسه صفرا در حال مطالعه هستند؛ اگرچه اثربخشی آنها هنوز تحت بررسی است.
  6. مراقبت های حمایتی و تسکینی؛ برای بیماران با سرطان پیشرفته، درمان هایی که بر کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی تمرکز دارند، اهمیت ویژه ای پیدا می کنند.

عوارض بعد از درمان سرطان کیسه صفرا

درمان سرطان صفرا در طول دهه‌ها بهبود یافته است. برخی عوارض جانبی حین درمان بروز می‌کنند و با گذشت زمان بهبود می‌یابند که رایج‌ترین سناریو است. اما برخی افراد عوارض جانبی شدیدی را تجربه می‌کنند که برای ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از پایان درمان ادامه دارد. برخی از رایج‌ترین عوارض جانبی سرطان و درمان کیسه صفرا شامل موارد زیر است:

  • درد؛ اصطلاح “درد” دسته‌بندی گسترده‌ای از انواع علائم را توصیف می‌کند و در تمام سرطان‌ها و درمان‌های آن رایج است.
  • خستگی؛ خستگی مرتبط با سرطان نوع شدیدی از خستگی است که اغلب افراد مبتلا به سرطان آن را به عنوان تحلیل‌رفتگی و ضعفی توصیف می‌کنند که با خواب و استراحت برطرف نمی‌شود. خستگی شاید رایج‌ترین و پراسترس‌ترین علامت درمان سرطان کیسه صفرا باشد و به ویژه پس از شیمی‌درمانی سرطان بسیار شایع است.
  • کم‌خونی؛ درمان‌هایی که می‌توانند منجر به کم‌خونی شوند عبارتند از: شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و برخی از ایمونودرمانی‌ها. این اتفاق به این دلیل می‌افتد که این درمان‌ها ممکن است در فرایند کشتن سلول‌های سرطانی، سلول‌های قرمز خون سالم را نیز از بین ببرند.
  • مشکلات مو، پوست و ناخن؛ پرتودرمانی می‌تواند منجر به ریزش مو در قسمتی از بدن که پرتودرمانی شده، شود.
  • مشکلات دهانی: مشکلات دهانی در بسیاری از انواع درمان‌های سرطان رایج است. داروهای ضدسرطان و پرتودرمانی سر و گردن می‌تواند به غدد بزاقی و بافت‌های دهان، گلو و لب‌ها آسیب برساند.
  • تهوع و استفراغ؛ ایمونوتراپی، پرتودرمانی شکم و شیمی‌درمانی (با نتایج متفاوت بسته به نوع دارو و دوز آن) همگی می‌توانند باعث تهوع و استفراغ در افراد تحت درمان سرطان کیسه صفرا شوند.
  • عوارض عمل جراحی؛ اکثر عمل‌های جراحی برای درمان سرطان کیسه صفرا معمولاً در مراکز تخصصی انجام می‌شوند. مانند همه عمل‌های جراحی، خطر بروز مشکلات یا عوارضی وجود دارد.

پیشگیری از ابتلا به سرطان صفرا و مجاری صفراوی

قبل از توسعه راهبردهای پیشگیری از سرطان کیسه صفرا، درک سطح خطر فردی می‌تواند مفید باشد. برخی ویژگی‌های ژنتیکی و سبک زندگی می‌تواند احتمال ابتلا به سرطان را افزایش دهد. به عنوان مثال، برخی عوامل خطر شناخته شده عبارتند از:

  • سنگ‌های کیسه صفرا
  • التهاب کیسه صفرا
  • کیست کولدوک
  • عیوب مجرای
  • کولانژیت اسکلروزان اولیه
  • اضافه وزن
  • سن بالا

برخی از عوامل خطر شناخته شده این سرطان مانند سن بالا و نقص ژنتیکی مجاری صفراوی قابل‌کنترل نیستند؛ بنابراین، راه مطمئنی برای پیشگیری وجود ندارد. با این حال، می‌توان گام‌هایی برداشت که ممکن است خطر را کاهش دهد:

  • داشتن وزن سالم بدن
  • فعالیت بدنی
  • رژیم غذایی سالم
  • مصرف متعادل الکل
  • ترک دخانیات

هزینه درمان کیسه صفرا و مجاری صفراوی

هزینه درمان سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی می تواند بسیار متفاوت باشد و به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله:

  • نوع درمان
  • مدت زمان و پیچیدگی درمان
  • نیاز به مراقبت های ویژه
  • پوشش بیمه

برای ارزیابی دقیق هزینه های مرتبط با درمان سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی، توصیه می شود بیماران با بیمارستان ها، مراکز درمانی، و شرکت های بیمه خود مشورت کنند تا اطلاعات دقیق تری در مورد هزینه های انتظاری و پوشش بیمه دریافت کنند. با این حال هزینه حدودی درمان سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی، چیزی بین 15 تا 30 میلیون تومان است.

نکات آخر درباره علت و علائم سرطان کیسه صفرا

سرطان کیسه صفرا یک بیماری نسبتاً نادر اما جدی است که می‌تواند در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع، کشنده باشد. خوشبختانه امروزه با پیشرفت روش‌های تشخیصی و درمانی، امکان درمان سرطان کیسه صفرا بطور موفقیت‌آمیز در مراحل اولیه وجود دارد. عوامل خطرساز متعددی از جمله سنگ‌های کیسه صفرا، التهاب مزمن، نقص‌های ژنتیکی و اضافه وزن برای ابتلا به این سرطان شناسایی شده‌اند؛ بنابراین توصیه می‌شود افراد در معرض خطر، سبک زندگی سالم‌تری را اتخاذ کرده و در صورت بروز علائم مشکوک، سریعاً به پزشک مراجعه کنند. همچنین انجام معاینات دوره‌ای و آزمایش‌های تشخیصی در افراد پرخطر توصیه می‌شود. در مجموع، با آگاهی بیشتر جامعه و اقدامات پیشگیرانه، امیدواریم شاهد کاهش بروز و افزایش نرخ بقای این سرطان باشیم.

سوالات متداول در مورد سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی

  • سرطان کیسه صفرا چقدر شایع است؟

سرطان کیسه صفرا نسبتا نادر است، اما در بین انواع سرطان ‌های دستگاه گوارش، می ‌تواند به ویژه مورد توجه قرار گیرد.

  • چه کسانی بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا هستند؟

افرادی که دارای سابقه سنگ کیسه صفرا، التهاب مزمن کیسه صفرا، سابقه خانوادگی سرطان کیسه صفرا، چاقی، و بالای 40 سال هستند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این نوع سرطان قرار دارند.

  • آیا سرطان کیسه صفرا قابل پیشگیری است؟

هر چند نمی ‌توان تمام موارد سرطان کیسه صفرا را پیشگیری کرد، اما اقداماتی مانند حفظ وزن سالم، پرهیز از رژیم غذایی با چربی بالا و فیبر کم، و درمان سریع شرایطی مانند سنگ کیسه صفرا و التهاب مزمن می‌توانند خطر را کاهش دهند.

  • چه درمان ‌هایی برای سرطان کیسه صفرا وجود دارد؟

درمان‌ های اصلی شامل جراحی برای برداشتن تومور، شیمی‌ درمانی برای کشتن سلول‌ های سرطانی، و پرتودرمانی برای کاهش تومورها است.

  • آیا سرطان کیسه صفرا قابل درمان است؟

در مراحل اولیه، سرطان کیسه صفرا ممکن است قابل درمان باشد، به ویژه اگر تومور به طور کامل قابل برداشتن باشد.

منابع: cancercenter.com yalemedicine.org cancer.gov cancerresearchuk.org

دیگر مقالات

علائم بواسیر در زنان
14 راه برای درمان هموروئید زنان

بواسیر، که به آن هموروئید نیز می ‌گویند، تورم و التهاب رگ‌ های ناحیه تحتانی مقعد و رکتوم است. این عارضه در زنان بسیار شایع

تماس با ما